O Spektaklu

„Szepczące w ciemnościach” to spektakl o kobiecej wspólnocie i pamięci. Podejmuje tematy represji, seksualności, wewnętrznego konfliktu między osobistymi pragnieniami, a normami narzuconymi przez system. Polowanie na kobiety staje się metaforą przemocy i kontroli, przywołując zarówno procesy czarownic z przeszłości, jak i współczesne formy opresji. Inspiracją do powstania spektaklu było wiele źródeł literackich oraz prac analityczek jungowskich, zajmujących się kobiecą tożsamością i drogą do autentyczności. Wśród nich znajdują się „Podróż bohaterki” Maureen Murdock, książki Marion Woodman, takie jak „Brzemienna dziewica” czy „Leaving My Father’s House”, a także „Biegnąca z wilkami” Clarissy Pinkoli Estés. Ważnym źródłem była również poezja - wiersze Anne Sexton „Czerwone trzewiki” i Zuzanny Ginczanki “Wyjaśnienie na marginesie”. Spektakl stanowi uogólniony, sceniczny obraz tych inspiracji – łącząc literackie wizje z analizami jungowskich badaczek, tworzy symboliczną opowieść o kobiecej tożsamości, opresji i poszukiwaniu autentyczności. Występują: Aleksandra Duda Julia Magdalena Gleń Anna Mulicka Dominika Kałamarz-Skoberla Aleksandra Dusza Iwona Orlińska Agata Bielecka Radomir Bachar Mateusz Szaforz
👉Scenariusz i reżyseria: Agnieszka Włoch
👉Choreografia układów tanecznych: Radomir Bachar
👉Ruch sceniczny: Agnieszka Włoch i zespół
👉Opracowanie muzyczne: Łukasz Szuba, Szymon Lizurej, Agnieszka Włoch, Aneta Majewska
👉Reżyseria świateł: Daniel Jaskuła
👉Multimedia: Michał Misiura, Michał Przyszlak
👉Piosenka finałowa:
- Wokal: Hania Rataj
- Aranżacja muzyczna: Łukasz Szuba
- Słowa: Agnieszka Włoch
W bieżącym roku spektakl prezentowany będzie na festiwalach w USA i Kanadzie

O NAS

Jesteśmy grupą pasjonatów, perfekcjonistów i oddanych miłośników sztuki teatralnej, którzy znaleźli tu swoją przystań. Aleksandra Pasoń i Kinga Dębska postanowiły w 2010 r. zorganizować grupę teatralną dla dorosłych w Miejskim Ośrodku Kultury w Kędzierzynie-Koźlu. Takie właśnie były początki naszego Teatru Ludzi Pracujących. W roku 2013, grupa teatralna postanowiła założyć stowarzyszenie, przestała działać jako sekcja MOK-u. Mimo to wciąż współpracujemy z DK „Chemik” i DK „Lech” - który jest dla nas bardzo ważnym miejscem. Tu się spotykamy, tu gramy, a lechowska scena zna dobrze wszystkie nasze tajemnice, sukcesy i porażki. Teatr Ludzi Pracujących kształtował się przez wiele lat, aktorzy dokształcali się i z czasem grupa stała się ciągle pracującymi nad sobą artystami. Uczestniczyliśmy w warsztatach w m.in. W Zakopanym w Teatrze Witkacego oraz w Łodzi w Teatrze Chorea oraz na wschodzie Polski w Horyńcu. Reprezentujemy różne zawody i środowiska, do zespołu należeli m.in.: lekarz, pracownik księgowości, projektant i specjalista od wszelakich napraw, nauczyciele, księgowi, miłośnicy sportu, menadżerowie. Jednak wszystkich nas łączy wspólna pasja – teatr. Efekt naszej pracy można podziwiać zwykle na deskach „Lecha”, ale Teatr Ludzi Pracujących występował jak dotąd również w Rybniku, Strzelcach Opolskich, Głubczycach, Prudniku, Głogówku, Popielowie, Zdzieszowicach oraz w Gorzanowie w pięknym pohabsburskim pałacu, a podczas festiwali teatralnych w Katowicach, Nysie, Bielsku Podlaskim. Nasz teatr to miejsce, gdzie możemy oderwać się od rzeczywistości, od swoich problemów i pobawić się na scenie, a przy okazji powiedzieć Wam coś ważnego lub coś zupełnie nieistotnego. Ważne żebyśmy się spotykali, bo to właśnie spotkanie jest w teatrze najważniejsze, spotkanie aktora z widzem, spotkanie człowieka z człowiekiem.